Tijd om verder te gaan

De voorbije week had ik er meer dan anders behoefte aan om even bij de dingen stil te staan.

Het zal je niet verwonderen dat de schokkende gebeurtenis (dichtbij ons) mij in die mijmerende gemoedstoestand had gebracht.  Ik probeerde te begrijpen hoe iemand ertoe kan komen, wat een mens kan bezielen en wie of wat erachter kan zitten om meerdere personen zo'n verschrikkelijke daad te laten uitvoeren of (even erg) te dóen uitvoeren.

Het zijn hersenkronkels die ik niet kan vatten en vandaag wil ik stoppen daarover te tobben.
Terwijl ik dit schrijf, op een vroege lentemorgen, aan de tafel bij het raam, voel ik de warmte van de zon op mijn rug.


Het is niet alleen figuurlijk maar ook letterlijk tijd voor een verkwikkende wandeling.

Een paar uurtjes later ben ik terug thuis van een deugddoende tocht op de Brugse Vesten.











Vanop de Minnewaterbrug zag ik dat het terras aan het kasteel Minnewater open is.
Dichterbij gekomen valt de verwaarloosde staat van het sprookjesachtig kasteel me op. De grote tuin heeft al een grondige snoeibeurt ondergaan en fris lentegroen ontluikt, een paar gasten genieten van de rust op het romantisch gelegen terras aan het water.  De uitbaters vertellen me dat momenteel het interieur van het kasteel een opknapbeurt krijgt. Wanneer ik door de vensters gluur zie ik een vernieuwde houten toog...  tegen de zomer zou de brasserie openen.

terras kasteel Minnewater



Nog veel werk aan de winkel maar na jarenlange leegstand van het kasteel klinkt een nakende opening me als muziek in de oren. Ik ben benieuwd!


Hippe terrassen aan het water

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen